Page 19 - فصلنامه داخلی مدرسه عالی فقه های تخصصی - شماره 21
P. 19

‫ضمان در عقود بر اساس قاعده اقدام و احترام ‪07 .......................................‬‬

‫که ارتکازشان مورد انشا واقع نشده است چون ظاهر خود انشا این است که اقدامشان تبرعی‬
‫نیست و تعین اجرت یا ثمن در اجرت یا ثمن خاص یک خطا بیشتر نبوده است‪ .‬به عبارت دیگر‬
‫اقدام بر کلی ضمان و ضمان خاص در عرض هم میباشد و اگر ضمان خاص یا مسمیدچار‬

                                        ‫مشکل بشود‪ ،‬کلی ضمان باقی خواهد ماند‪.‬‬
‫و اما این که گفته شد که قاعده اقدام اشکال کبروی دارد چون دلیل ندارد‪ ،‬جوابش این است که‬
‫خود فهم عرفی دلیل معتبر بر این مطلب است و عرف و عقلا تعدد مطلوب را میفهمند‪ .‬آقای‬

                                             ‫بجنوردی در قواعد فقهیة میفرمایند‪:‬‬
‫«إن العقلاء بناؤهم فی أبواب معاملاتهم علی أ ّنه إذا أخذ شیئا من الطرف بعنوان أن یعطی بدله‬
‫و عوضه فإن تراضیا علی عوض معین و سمیاه ‪ -‬و هو الذی نس ّمیه بالمس ّمی ‪ -‬فإن تع ّذر ذلك‬
‫المس ّمی فیرون المأخوذ مضمونا علی الأخذ بالضمان الواقعی‪ ،‬أی المثل أو القیمة‪ .‬فلو تلف‬
‫المأخوذ فی یده یرونه ضامنا‪ ،‬فإذا حکم الشارع بفساد معاملة و عدم لزوم أداء المس ّمی لذلك‬

‫الآخر فیرونه ضامنا بالضمان الواقعی‪ ،‬و لم یصدر ردع عن هذا البناء‪ ،‬فیکون ضمان المقبوض‬

‫بالعقد الفاسد إذا تلف عند القابض علی القاعدة‪ ،‬و دلیله بناء العقلاء مع عدم ردع الشارع الذی‬
‫هو کاشف عن الإمضاء‪ .‬فهذا یکون دلیلا خامسا لهذه القاعدة‪ .‬و حاصل الکلام أ ّن بناء العقلاء‬
‫فی معاملاتهم علی أ ّن الذی یأخذ و یقبض مال الغیر بعنوان المعاوضة و المبادلة بإعطائه له ما‬

‫یساویه ‪ -‬و إن کان الأخذ بهذا القصد فی المعاملة غیر الصحیحة عندهم لفقد ما هو مانع عندهم‬
‫‪ -‬لا یذهب ما أخذه هدرا و لا یکون م ّجانا‪ ،‬بل یرونه ضامنا لما أخذ و مشغولا ذ ّمته بما قبض‪ .‬نعم‬
‫حیث أ ّن المعاملة الکذائیة باطلة عندهم فلا یرون ذ ّمته مشغولة بالمس ّمی»‪ (.‬بجنوردی‪،‬القواعد الفقهیة‪،‬‬

                                                                                             ‫ج ‪ ،۲‬ص ‪)۴۰۵‬‬

‫آقای مکارم نیز بر کبرای قاعده اقدام اشکال فرمودند که قاعده اقدام دلیلی ندارد و به تنهائی‬
    ‫موجب ضمان نمیباشد‪ .‬ایشان برای اثبات مدعی مطلب نقضی را مطرح کرده میفرمایند‪:‬‬

‫«فلو أقدم إنسان علی أخذ بعض المباحات الأصلیة بقصد ان یکون مکلفا بأداء مثله أو قیمته‬

‫الی شخص آخر‪ ،‬فمن الواضح انه لا یوجب علیه شیئا‪ ،‬کما انه لو کانت المسألة علی عکس ذلك‬

‫بان وضع یده علی مال غیره لا بقصد الضمان‪ ،‬بل بأن یکون له مجانا‪ ،‬فان هذا القصد لا یؤثر شیئا‬
   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24