Page 58 - فصلنامه داخلی مدرسه عالی فقه های تخصصی - شماره 21

‫ماهنامه داخلی گروههای تخصصی‪ ،‬اسفند ‪23..................................... 0211‬‬

‫شدند و ایشان را متهم به خلف وعده کردند (کمال الدین و تمام النعمة‪ ،‬ج‪ ،0‬ص‪.)012‬‬
‫پس از طوفان نوح طبع ًا جمعیت کمی ـ لااقل در آن منطقهی جغرافیایی ـ باقی مانده است و تا‬

‫مدتی دوران عزت مؤمنان است‪.‬‬
‫َ«ع َِقذیا َلبیَأاِل ُنیوم ُ»ح(اهوه ِدب‪8 :‬ط‪ِ2‬ب) َسل َاٍم ِّم َّنا َو َبر َکا ٍت َع َلی َك َو َع َلی ُأ َم ٍم ِّم َّمن َّم َع َك َو ُأ َمم َس ُن َم ِّت ُع ُهم ُث َّم ی َمس ُهم ِّم َّنا‬

‫بعید نیست که رابطهی افراد باقی مانده با حضرت نوح رابطهی پدر و فرزندی بوده باشد‪:‬‬
‫« َو َن َّجی َنا ُه َو َأه َل ُه ِم َن ال َکر ِب ال َع ِظی ِم* َو َج َعل َنا ُذ ِّر ی َت ُه ُهم ال َبا ِقی َن» (صافات‪)77-73 :‬‬

‫این وضعیت بسیط زندگی پس از حضرت نوح نیز در سایهی ولایت اوصیای او ادامه داشت و‬

‫گفته میشود که اولین ملک و پادشاهی بعد از حضرت نوح به دست کنعان بن کوش بن حام‬

‫[سام] بن نوح در بابل برقرار شد که فرزند او نمرود معاصر حضرت ابراهیم بود که بر تمام جهان‬

‫استیلا یافت‪ .‬خداوند قوم عاد را جانشینان قوم نوح معرفی کرده است که پس از غرق شدنشان‬

‫در جایگاه آنان قرار گرفتند و در زمین مکنت یافتند‪:‬‬
‫« َواذ ُک ُروا ِإذ َج َع َل ُکم ُخ َل َفاء ِمن َبع ِد َقوِم ُنو ٍح َو َزا َد ُکم ِفی ال َخل ِق َبس َط ًة َفاذ ُک ُروا آلاء ال ّل ِه َل َع َّل ُکم‬

‫ُتف ِل ُحو َن»(اعراف‪)31 :‬‬

‫هود از نسل عاد بن [عوص بن] ارم بن سام بن نوح است و در زمان او دومین تصفیه و تخلیص‬

‫اتفاق میافتد‪ .‬دگر بار این جریان اتفاق میافتد و معدود افراد باقی مانده در زمین مکنت مییابند‬

‫و تکثیر میشوند و چون از آن حوادث فاصله میگیرند‪ ،‬مسیر ضلالت در پیش میگیرند‪ .‬این بار‬

‫قرعه به نام قوم ثمود میافتد که گفته میشود ‪ 211‬سال با قوم عاد فاصله داشتهاند‪:‬‬
‫َو َب َّوَأ ُکم‬
‫َو َتن ِح ُتو َن‬ ‫ُق ُصورًا‬ ‫ُس ُهوِل َها‬ ‫ِمن‬ ‫َت َّت ِخ ُذو َن‬ ‫َ‬ ‫ِفی‬ ‫َعا ٍد‬ ‫َبع ِد‬ ‫ِمن‬ ‫ُخ َل َفاء‬ ‫َج َع َل ُکم‬ ‫ِإذ‬ ‫« َواذ ُک ُروا‬
‫الأر ِض‬
‫َ‬ ‫َول َا‬
‫َل ُهم‬ ‫ِقی َل‬ ‫ِإذ‬ ‫َث ُمو َد‬ ‫ِفی‬ ‫« َو‬ ‫‪)72‬‬ ‫ُمف ِس ِدی َن»(اعراف‪:‬‬ ‫الأر ِض‬ ‫ِفی‬ ‫َتع َثوا‬ ‫ال ّل ِه‬ ‫آلاء‬ ‫َفاذ ُکُروا‬ ‫ُبیوت ًا‬ ‫ال ِج َبا َل‬

‫‪)22-21‬‬ ‫یات‪:‬‬ ‫(ذار‬ ‫ین ُظُرو َن»‬ ‫ُهم‬ ‫َو‬ ‫ال َّصا ِع َق ُة‬ ‫َف َأ َخ َذت ُه ُم‬ ‫َر ِّب ِهم‬ ‫َ‬ ‫َعن‬ ‫َف َع َتوا‬ ‫*‬ ‫ِحی ٍن‬ ‫َح َّتی‬ ‫َت َم َّت ُعوا‬
‫أم ِر‬

‫هر بار پیامبر خدا در اوج فساد مأمور به اصلاح قوم خویش میشده است و چون کار به جایی‬

‫نمیرسانده است‪ ،‬عذاب استیصال نصیب قومش میشده است و افراد باقی مانده نیز در حدی‬

‫نبودهاند که بخواهند حکومت قدرتمندی تشکیل بدهند‪ .‬با این حال آیات فوق تمکن آنها را به‬