Page 62 - فصلنامه داخلی مدرسه عالی فقه های تخصصی - شماره 21

‫ماهنامه داخلی گروههای تخصصی‪ ،‬اسفند ‪31 ..................................... 0211‬‬

‫محاجه ایشان با آنها در قرآن آمده است‪ 0.‬آخرین محاجه را نیز با شخص نمرود داشت (بقره‪)028 :‬‬

‫و با منطق بیان وجدانهای بیدار را به فکر فرو برد؛ طوری که نمرود بر خود احساس خطر کرد و‬

‫تصمیم گرفت به بدترین وجه وی را که سد راه او شده بود حذف کند‪ .‬اما به اذن خدا این مکر‬
‫نمرود به خود او بازگشت و عمل ًا همگان قدرت خدای تعالی و ضعف نمرود را به چشم دیدند!‬

‫پس از جریان آتش نمرود حضرت ابراهیم به همراهی پسرخاله [یا برادر زاده]اش حضرت لوط‪،‬‬

‫ا َّل ِتی‬ ‫َ‬ ‫ِإ َلی‬ ‫َو ُلوط ًا‬ ‫شریفه‪َ «:‬و َن َّجی َنا ُه‬ ‫آیهی‬ ‫از‬ ‫میشوند‪.‬‬ ‫شامات‬ ‫رهسپار‬ ‫ساره‬ ‫همسرش‬ ‫و‬
‫الأر ِض‬

‫َباَرک َنا ِفی َها ِلل َعا َل ِمی َن»(انبیاء‪ )70 :‬استفاده میشود که این ترک وطن به جهت خوف از نمرود‪ ،‬و به‬

‫سمت مقصدی بوده است که برکت جهانیان پیشواز آن بوده است‪.0‬‬

‫«به هر حال ابراهیم به فلسطین مهاجرت کرد و گویا در این مسیر به شهر اورفه (که مردم آن بر‬

‫اساس یک عقیده کهن به وجود ابراهیم در آنجا قائلند)‪ ،‬و از طریق تدمر (پالمیرا) به دمشق‬

‫(شامل شرقی فلسطین) هم رفته است‪ .‬حتی برخی از مورخان کهن مانند یوستینوس و یوسفوس‬

‫به نقل از نیکلای دمشقی برآنند که ابراهیم در دمشق حکومت یافت ولی مدتی بعد آن را رها‬

‫ساخت»(ویکی فقه به نقل از‪ :‬سوسه‪ ،‬احمد‪ ،‬العرب و الیهود فی التاریخ‪ ،‬ج‪ ،۴‬ص‪ ،027-۲۵2‬دمشق‪۴۹۳۲ ،‬م‪.).‬‬

‫شواهد باستانی نیز ابعاد دیگری از این هجرت بزرگ را برملا میکنند‪« .‬نام وی در مناطقی که از‬

‫آنها عبور کرده برجای مانده است و امروزه مزارات و مقامات بسیاری نام او را بر خود دارد»(همان‪،‬‬

‫ص‪ 020‬و ‪« )023‬شکلهای گوناگون واژه ابراهیم در منابع متون دینی و غیر دینی‪ ،‬میتواند حاکی از‬

‫شهرت و رواج آن در منطقه هلال خصیب باشد»(دانشنامه بزرگ اسلامی‪ ،‬ج‪ ،0‬ص‪ .)388‬اینها نمیتواند به‬

‫معنای عبور یک مسافر یا رهگذر از این مناطق باشد؛ بلکه نشانههای حرکتی تمدن ساز است که‬

‫حضرت ابراهیم به دستور خدا مأمور به آن بوده است‪ .‬یعنی از همان ابتدا هدف حکومت بوده‬

‫‪ .0‬انعام‪81 :‬؛ صافات‪ .82 :‬میتوان استفاده کرد که هر دو محاجه پیش از هجرت آن حضرت بوده است‪.‬‬
‫‪ .0‬بنا بر روایت ابراهیم کرخی‪ ،‬ابراهیم (علیه السلام) در این مسیر از مصر عبور داشتهاند و همینجاست که زیبایی حضرت‬
‫ساره بهانهی رویارویی حضرت ابراهیم با پادشاه آن سرزمین نیز میشود و این رویارویی به اعجاز الهی و بر اثر ویژگیهای‬

‫اخلاقی حضرت ابراهیم‪ ،‬به ایمان پادشاه مصر منجر میشود‪.‬‬
‫بنا بر این روایت به ناچار باید کج شدن مسیر به سمت مصر (جنوب غربی فلسطین) را دستور الهی دانست‪ .‬در حالی که نقل‬
‫تورات کامل ًا متفاوت است و برخورد با شاه مصر را پس از استقرار حضرت ابراهیم در سرزمین فلسطین و آن زمانی دانسته که‬

‫آن حضرت به جهت قحطی و خشکسالی موقت ًا فلسطین را به مقصد مصر رها کرد‪(.‬سفر پیدایش‪ ،‬فصل‪ ،00‬رقم‪ 01‬به بعد)‬