Page 63 - فصلنامه داخلی مدرسه عالی فقه های تخصصی - شماره 21
P. 63

‫سابقهی حکومت دینی در شرایع پیش از اسلام ‪30 .......................................‬‬

                         ‫است‪ ،‬و حوزهی استحفاظی و مرکزیت آن هم معلوم بوده است!‬
‫این به جز رسالتهایی است که از جانب حضرت ابراهیم بر دوش حضرت لوط و بعدها بر دوش‬
‫اسحاق و اسماعیل در دیگر مناطق گذاشته شد و وسعت منطقهای این رسالت را جهانی و تاریخی‬

                                                                      ‫کرد‪.‬‬

                                                                                        ‫ابراهیم و لوط (علیهما السلام) در فلسطین‬

‫این دو رسول الهی هر کدام در قستی از کنعان ـ این پایگاه استراتژیک که خداوند در شأن‬

‫آن فرموده‪« :‬بارکنا حوله»( اسراء‪ )0 :‬ـ سکنی گزیدند‪ .‬لوط در شهر سدوم در مرز اردن و حضرت‬

                                                                                             ‫ابراهیم در حبرون (الخلیل کنونی) مستقر شد‪.‬‬

‫حضرت لوط ‪ 11‬سال‪ 0‬در میان مردمی ناپاک که وصفشان در قرآن آمده‪ ،‬رسالتی آشکار داشت و‬

‫چون آبروی خود را در برابر میهمانان آسمانی در خطر دید‪ ،‬آهی از دل برکشید و آرزوی قدرت‬

                                             ‫پیشتیبانی کرد که با آن میتوانست بر آن فساد اجتماعی فراگیر غلبه کند‪.‬‬

                                                                                        ‫‪)81‬‬  ‫َش ِدی ٍد»(هود‪:‬‬            ‫ُرک ٍن‬  ‫ِإلی‬       ‫آ ِوی‬    ‫َ‬  ‫ُق َّوًة‬  ‫ِب ُکم‬  ‫ِلی‬  ‫َأ َّن‬  ‫« َلو‬
                                                                                                                                                   ‫أو‬

‫مصداق کامل این رکن شدید یاران آخر الزمانی حضرت حجت ‪ ‬هستند که با آنان فاتح جهان‬
                                                                                                                                                     ‫َ‬
‫َث َلا ُث ِما َئ ٍة‬  ‫ال َّش ِدی ُد‬  ‫الرک ُن‬  ‫‪َ ‬و‬  ‫ال َقا ِئ ُم‬  ‫ال ُق َّوُة‬  ‫َقا َل‬  ‫« ُق َّو ًة»‬  ‫َقوِل ِه‬  ‫ِفی‬       ‫‪‬‬       ‫ال َّل ِه‬  ‫َعب ِد‬  ‫أ ِبی‬  ‫«عن‬    ‫بود‪:‬‬         ‫خواهد‬

‫َو َث َلا َث َة َع َشر»‪ (.‬همان‪ ،‬ص‪ )113‬نشان میدهد که رکن شدید که دعای حضرت لوط بوده چیزی از‬

                                                  ‫جنس یاورانی است که برای صاحب آن تمکن و اقتدار ایجاد میکند‪.‬‬

‫با این حال خداوند این دعای لوط را در حق انبیای پس از ایشان به اندازهی حداقلی آن مستجاب‬

‫ج‪،0‬‬  ‫قمی‪،‬‬            ‫تفسیر‬  ‫َقو ِم ِه»‪(.‬‬     ‫ِمن‬  ‫ِع ٍّز‬  ‫ِفی‬  ‫ِإ َّلا‬  ‫ُلو ٍط‬  ‫َبع َد‬  ‫َن ِبی ًا‬  ‫ال َّل ُه‬  ‫َب َع َث‬  ‫َما‬  ‫َقا َل‬  ‫‪‬‬     ‫ال َّل ِه‬   ‫َعب ِد‬      ‫َ‬     ‫« َعن‬  ‫کرد‪:‬‬
                                                                                                                                                                 ‫أ ِبی‬

                                                                                                                                                                              ‫ص‪)112‬‬

‫قرآن کریم برای حضرت لوط شأن داوری قائل شده است‪ 0‬که به احتمال مربوط به دوران پس از‬

‫نزول عذاب باشد و در این باره گزارشات تاریخی چیزی انعکاس ندادهاند‪ .‬در احوال ابراهیم و‬

                                                      ‫‪ .0‬تفسیر عیاشی‪ ،‬ج‪ ،0‬ص‪ ،027‬حدیث امام باقر ‪‬‬
‫‪ .0‬انعام‪81 :‬؛ ممکن است از آیه « َو ُلوط ًا آَتیَنا ُه ُح ْکم ًا َو ِع ْلم ًا َو َن َّجیَنا ُه ِم َن اْلَقْری ِة اَّل ِتی َکاَن ْت َت ْع َم ُل اْل َخ َبا ِئ َث»( انبیاء‪)72 :‬‬

                                                   ‫استفاده شود که داوری او پیش از نزول عذاب بوده است‪.‬‬
   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68