Page 64 - فصلنامه داخلی مدرسه عالی فقه های تخصصی - شماره 21
P. 64

‫ماهنامه داخلی گروههای تخصصی‪ ،‬اسفند ‪30 ..................................... 0211‬‬

‫لوط ‪ ‬برخی منابع از وقوع یک عملیات نظامی دفاعی حکایت دارند‪ .‬اصل حکایت در تورات‬
‫و ناظر به دوران پیش از عذاب قوم لوط است(سفر پیدایش‪ ،‬فصل ‪ .)02‬ظاهرًا دیگران در نقل این واقعه‬

                                                                                                              ‫به تورات اعتماد کردهاند‪.0‬‬

‫آنطور که در تورات آمده این جریان ابهت و جلالتی از حضرت ابراهیم در بین پادشاهان مستقر‬

              ‫در منطقه به جای گذاشت که آنان را به عقد پیماننامههای صلح با آن حضرت واداشت‪.‬‬

‫با توجه به شوکت پادشاهان بابلی و اهوازی آن زمان‪ ،‬برخی در صدق این داستان تشکیک کردهاند‬

‫و گفتهاند‪ :‬رد و اثری از این پیکار در منابع تاریخی وجود ندارد(دایرة المعارف بزرگ اسلامی‪ ،‬ج‪ ،0‬ص‪.)388‬‬

‫با این حال روایت منحصر به فردی از امام کاظم ‪ ‬از رسول خدا ‪ ‬در این بین قابل توجه است‬

‫َأر َب َع ًة‬                                                     ‫َ‬  ‫که برای حضرت ابراهیم شأن جهاد قائل شده است‪:‬‬
                                                                ‫أر‬
                  ‫َ‬         ‫ِم َن‬  ‫اخ َتاَر‬  ‫َو‬  ‫‪...‬‬  ‫َب َع ًة‬      ‫َو َت َعا َلی اخ َتاَر ِمن ُک ِّل َشی ٍء‬  ‫« َقا َل َر ُسوُل ال َّل ِه ‪ِ ‬إ َّن ال َّل َه َت َباَر َك‬
              ‫الأن ِبیا ِء‬                                              ‫َأ َنا»‪(.‬خصال‪ ،‬ج‪ ،0‬ص‪)002‬‬              ‫ِلل َّسی ِف ِإبَرا ِهی َم َو َداُو َد َو ُمو َسی َو‬

‫آنچه از این روایت استفاده میشود شاید حتی فراتر از جهاد دفاعی مصطلح و جهادی از سنخ‬

‫جهاد حضرت داوود و پیامبر اسلام بوده باشد که روشی برای گسترش حوزهی حکومتی دینی بوده‬

                                                 ‫است‪ .‬با این حال تاریخ ما را از زوایای حقیقت بیبهره گذاشته است‪.‬‬

                                                                    ‫ابراهیم (علیه السلام) و امامت‬

‫آیه ‪ 002‬سوره بقره نقطه عطفی را در زندگی حضرت ابراهیم ـ و شاید زندگی بشریت ـ نشان میدهد‬

‫‪ 0‬این خلدون در این باره آورده‪ :‬لوط با سپاه کنعان و فلسطین برای نبرد پادشاهان مشرق که به سرزمین شام حمله آورده بودند‪،‬‬
‫بیرون شد‪ .‬آنها چهار پادشاه بودند [پادشاه اهواز و پادشاه بابل که بعضی گویند نمرود بود و پادشاه اسار و پادشاه کوتم]‪.‬‬
‫پادشاهان که به جنگ اینان آمده بودند پنج تن بودند به شمار آن پنج قریه‪ .‬و سبب این جنگ آن بود که پادشاه اهواز دوازده‬
‫سال آنان را بنده خود ساخته بود‪ ،‬و آنان سر به شورش برداشته بودند و اینك این پادشاهان را به یاری خواسته و بر سرشان‬
‫لشکر کشیده بود‪ ...‬پادشاه سدوم و یارانش به مدافعه بیرون آمدند ولی او و پادشاهان دیگر‪ -‬از سدومیان‪ -‬که با او بودند‬
‫شکست خوردند و پادشاه اهواز او را و پادشاهان دیگر را اسیر کرد‪ .‬لوط را نیز با خانوادهاش به اسارت بردند‪ .‬و چارپایان او را‬
‫به غنیمت گرفتند‪ .‬این خبر به ابراهیم ‪ ‬رسید با حدود سیصد و هجده تن از فرزندان و موالی خود‪ ،‬از پی آنها آمد و در‬
‫بیرون شهر دمشق به آنها رسید‪ .‬بر آنها حمله برد و به هزیمتشان داد و لوط و خانواده و مواشی او را برهانید‪ (.‬تاریخ ابن‬

                                                                              ‫خلدون‪ ،‬ج‪ ،0‬ص‪)21‬‬
   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69