Page 505 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

และที่โจทกอุทธรณวา ฟองแยงของจำเลยที่เรียกคานาิกา Apple Watch ที่จำเลยสง

มอบใหโจทกเพื่อนำไปสงมอบใหแกลูกคาที่ไดรับรางวัลจำนวน ๔ ราย แตโจทกไมไดนำนาิกา
ไปสงมอบกับลูกคาคิดเปนคาเสียหาย ๕๑,๖๐๐ บาท ภาระการพิสูจนจึงตกแกจำเลย แตจำเลย

ไมมีประจักษพยานมาเบิกความยืนยันวา โจทกไมไดสงมอบนาิกาใหลูกคาที่ไดรับรางวัลทั้ง

๔ ราย แตโจทกพิสูจนไดวาโจทกไดมอบนาิกาใหกับลูกคาเรียบรอยแลว โจทกจึงไมตองรับผิด

ชำระเงินคานาิกาตามฟองแยงนั้น เห็นวา อุทธรณของโจทกดังกลาวเปนการอุทธรณโตแยง

ดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟงขอเท็จจริงวา โจทกไดรับมอบ
นาิกา Apple Watch จากจำเลยเพื่อนำไปมอบใหแกลูกคาที่ไดรับรางวัลจำนวน ๔ ราย แตโจทก

ไมไดสงมอบนาิกาใหแกลูกคาหรือนำนาิกามาคืนใหกับจำเลยอันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง

ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเชนกัน

สำหรับความเสียหายตามฟองแยงที่วาพนักงานขายที่อยูในความดูแลของโจทกทุจริต

ไมสงมอบเงินคาขายรถยนตแกจำเลย ทำใหจำเลยไดรับความเสียหาย และจำเลยไดหักคาจาง

โจทกชำระคาเสียหายไปแลวบางสวน คงเหลือเปนเงินอีก ๗๙๑,๕๓๒ บาท จึงฟองแยงเรียกให

โจทกรับผิดชำระเงินดังกลาวพรอมดอกเบี้ยนั้น เห็นวา ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษวินิจฉัยแลววา
การกระทำของโจทกในฐานะผูจัดการฝายขายที่ปลอยปละละเลยใหพนักงานขายซึ่งเปนผูใตบังคับ

บัญชาของโจทกทุจริตตอหนาที่ ไมนำเงินที่ไดจากการขายรถยนตใหกับลูกคาสงมอบแกจำเลย

การกระทำของโจทกถือเปนการบกพรองตอหนาที่และเปนการกระทำที่ปราศจากความระมัดระวัง
อันเปนการประมาทเลินเลออยางรายแรง ทำใหจำเลยไดรับความเสียหาย โจทกจึงตองรับผิดชำระ

คาเสียหายดังกลาวพรอมดอกเบี้ยแกจำเลย ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยปญหาดังกลาวมานั้น

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของโจทกฟงไมขึ้นเชนกัน

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกประการสุดทายวา ศาลแรงงานกลางมี

คำพิพากษาเกินกวาฟองแยงของจำเลยหรือไม เห็นวา คดีนี้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาจำเลย
หักเงินคาจางโจทกไวเกินกวาที่กฎหมายกำหนด จึงพิพากษาใหจำเลยคืนเงินดังกลาวแกโจทกพรอม

ดอกเบี้ย แตเงินที่จำเลยตองคืนแกโจทกนั้นเปนสวนของความเสียหายที่โจทกตองรับผิดชอบดวย

เพื่อความเปนธรรมมิใหจำเลยตองไปฟองเรียกเงินดังกลาวจากโจทกอีก ศาลแรงงานกลางจึง
พิพากษาใหนำเงินที่จำเลยตองคืนแกโจทกนั้นมารวมกับความเสียหายที่โจทกตองรับผิดตามฟอง

แยงโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๕๒ ซึ่งเปนบทบัญญัติที่ยกเวนใหศาลแรงงานมีคำพิพากษาเกินกวาคำขอบังคับตาม

๔๙๕