Page 506 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ฟองแยงได การที่ศาลแรงงานกลางเห็นสมควรเพื่อความเปนธรรมแกคูความที่จำเลยจะไมตองไป

ฟองโจทกเรียกเงินดังกลาวอีกจึงเปนการใชดุลพินิจตามที่บัญญัติไวในมาตรา ๕๒ แลว คำพิพากษา

ศาลแรงงานกลางในสวนฟองแยงจึงชอบดวยกฎหมาย อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงไมขึ้นเชนกัน
มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยวา จำเลยตองจายคาชดเชย สินจางแทน

การบอกกลาวลวงหนา และคาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมแกโจทกหรือไม เห็นวา

พระราชบัญญัติคุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสอง บัญญัติวา “การเลิกจาง

ตามมาตรานี้ หมายความวา การกระทำใดที่นายจางไมใหลูกจางทำงานตอไปและไมจายคาจางให
ไมวาจะเปนเพราะเหตุสิ้นสุดสัญญาจางหรือเหตุอื่นใด...” เมื่อศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริงวา

วันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๖๓ ผูบริหารของจำเลยรวมประชุมกับโจทก โดยในที่ประชุมฝายจำเลยมีการ

แจงวาโจทกมีสวนไดเสียกับกรณีที่ลูกคานำรถยนตเกามาแลกเปลี่ยนเปนรถยนตคันใหมของ

จำเลย โดยลูกคานำไปขายกับเตนทรถยนตแทนที่จะนำมาขายใหกับบริษัทในเครือของจำเลย
ทำใหจำเลยไดรับความเสียหาย โจทกจึงแจงวาจะขอสะสางงานจนถึงสิ้นเดือนมีนาคม ๒๕๖๓

ตอมาวันที่ ๔ มีนาคม ๒๕๖๓ จำเลยมีหนังสือแตงตั้งนางสาวกิตติธราใหมาดำรงตำแหนงผูจัดการ

ฝายขายแทนโจทก และโจทกก็ไมไดทำงานในตำแหนงผูจัดการฝายขายอีก แตไดเขาไปสแกน

ลายพิมพนิ้วมือที่บริษัทจำเลยจนถึงสิ้นเดือนมีนาคม ๒๕๖๓ หลังจากนั้นโจทกไมไดเขาไปที่ทำงาน
จำเลยอีก โดยในระหวางนั้นผูจัดการฝายบุคคลของจำเลยไดสงขอความผานแอปพลิเคชันไลน

ทวงถามใบลาออกและอุปกรณการทำงานคืนจากโจทกดังนี้ กรณีจึงเปนความเขาใจของจำเลยวา

โจทกจะยื่นหนังสือลาออกหลังจากเดือนมีนาคม ๒๕๖๓ แตโจทกยังไมไดยื่นและยังไมคืนอุปกรณ

การทำงานแกจำเลย แมตอมาโจทกจะไมไดยื่นหนังสือลาออกใหจำเลยก็ตาม แตโจทกก็ไดสงมอบ
อุปกรณการทำงานคืนใหจำเลยแลว หลังจากนั้นโจทกไมไดเขามาทำงานกับจำเลยอีก และจำเลย

ก็ไมไดจายคาจางใหโจทกหลังจากสิ้นเดือนมีนาคม ๒๕๖๓เปนตนไป พฤติการณดังกลาวยังถือ

ไมไดวาจำเลยกระทำการใด ๆ ที่ไมใหโจทกเขาทำงานกับจำเลยอีกตอไป กรณีจึงถือไดวาคูสัญญา

ทั้งสองฝายตางประสงคจะยุติสัญญาจางที่มีตอกันโดยปริยายเมื่อสิ้นเดือนมีนาคม ๒๕๖๓ จำเลย
ไมไดเลิกจางโจทก จำเลยจึงไมตองจายคาชดเชย สินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา และ

คาเสียหายจากการเลิกจางไมเปนธรรมพรอมดอกเบี้ยตามฟอง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยปญหา

ดังกลาวมานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยฟงขึ้น

อนึ่ง ระหวางการพิจารณาคดีของศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษปรากฏวามีการประกาศ
ใชพระราชกำหนดแกไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย พ.ศ. ๒๕๖๔ ซึ่งมีผลใชบังคับ

ตั้งแตวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๖๔ โดยพระราชกำหนดดังกลาวไดแกไขประมวลกฎหมายแพงและ

๔๙๖