Page 64 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

กำหนดชั่วโมงการทำงานและวันหยุดในขอ ข. และ ค. แมเดิมจำเลยจะมีคำสั่งใหโจทกไมตอง

มาทำงานในวันเสารก็เปนอำนาจบริหารจัดการของนายจางที่สามารถกระทำได ไมถือวาจำเลย

เปลี่ยนแปลงสภาพการจางโดยใหวันเสารเปนวันหยุดเพิ่มอีก ๑ วัน การที่จำเลยกำหนดใหโจทก
มาปฏิบัติงานในทุกวันเสารตั้งแตวันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๕๖๒ จนถึงวันเลิกจาง จึงเปนการสั่ง

ใหโจทกปฏิบัติงานในวันทำงานตามปกติตามระเบียบขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ไมเปนการ

เปลี่ยนแปลงสภาพการจาง โจทกจึงไมมีสิทธิไดรับคาทำงานในวันหยุดพรอมดอกเบี้ยตามฟอง

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา จำเลยตองจายคาทำงานในวันหยุด
พรอมดอกเบี้ยแกโจทกหรือไม เพียงใด เห็นวา ธุรกิจของจำเลยเปนธุรกิจสายการบิน ตารางการ

ทำงานของพนักงานที่ปฏิบัติหนาที่อยูที่ทาอากาศยานตาง ๆ ยอมแตกตางจากพนักงานที่ประจำ

อยูที่อื่น ดังปรากฏตามขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่กำหนดชั่วโมงการทำงานวา ก. สำหรับงาน

ภายในสำนักงานธุรกิจในเมือง คือ วันจันทร ถึง วันศุกร เปนวันทำงาน ข. งานภายในสำนักงาน
ที่ทาอากาศยานกรุงเทพฯ วันทำงานคือ วันจันทร ถึง วันเสาร ค. งานในฝายชาง ฝายการโดยสาร

ฝายขนสงสินคา ฝายสำรองที่นั่ง เวลาทำงานตามความเหมาะสมของเที่ยวบิน และ ฉ. ตองมีการ

หมุนเวียนตารางการทำงานตามความจำเปน กลาวคือ จำเลยสามารถปรับเปลี่ยนไดตามเหตุการณ

หรือความตองการของผูโดยสาร หากอยูในขอบเขตของขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานอันถือไดวา
เปนการใชอำนาจในการบริหารจัดการตามปกติ ซึ่งจำเลยยอมมีอำนาจกระทำไดตามที่เห็นสมควร

เพื่อผลประโยชนของจำเลย เมื่องานของโจทกเปนงานซึ่งกำหนดชั่วโมงการทำงานและวันหยุด

ไวในขอ ข. และ ค. แมจำเลยมีคำสั่งใหโจทกทำงานตั้งแตวันจันทรถึงวันศุกร ไมตองมาทำงาน

ในวันเสาร ตั้งแตโจทกทำงานอยูที่ทาอากาศยานดอนเมืองก็ยังถือไมไดวาจำเลยมีเจตนาเปลี่ยน
แปลงสภาพการจางโดยใหวันเสารเปนวันหยุดประจำสัปดาหเพิ่มขึ้นอีก ๑ วัน ฉะนั้นการที่จำเลย

ใหพนักงานที่ปฏิบัติงานที่สำนักงานทาอากาศยานกรุงเทพฯ รวมถึงโจทกมาปฏิบัติงานในวันเสาร

จึงเปนการออกคำสั่งใหพนักงานปฏิบัติงานในวันทำงานตามปกติ ซึ่งพนักงานประจำทาอากาศยาน

กรุงเทพฯ ทุกคนจะตองปฏิบัติตามอยูแลวตามที่กำหนดไวในขอบังคับเกี่ยวกับการทำงานของ
จำเลย กรณีจึงไมเปนการเปลี่ยนแปลงสภาพการจางตามที่โจทกอุทธรณแตอยางใด การที่จำเลย

กำหนดใหโจทกมาทำงานในทุกวันเสารตั้งแตวันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๕๖๒ จนถึงวันที่ถูกเลิกจาง

จึงเปนการทำงานในวันทำงานตามปกติ โจทกยอมไมมีสิทธิไดรับคาทำงานในวันหยุด ที่ศาล

แรงงานภาค ๑ วินิจฉัยปญหาดังกลาวมานั้นชอบแลว อุทธรณของโจทกขอนี้ฟงไมขึ้น
คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการแรกวา การที่ศาลแรงงานภาค ๑

มีคำสั่งไมอนุญาตใหจำเลยซักถามพยานเพิ่มเติม เปนคำสั่งที่ไมชอบดวยพระราชบัญญัติจัดตั้ง

๕๔